Groentips & Groeninfo

Tuintips e.d.

Bessen stekken

Onlangs vroeg één van onze leden ons of rode bessen gemakkelijk zijn te stekken. Nou, wij wisten het ook niet. Dus geïnformeerd bij Groei & Bloei. En wat blijkt, ze zijn heel

gemakkelijk te stekken. En aangezien er misschien wel meer belangstellenden zijn die met stekken aan de slag willen, hierbij het antwoord.

De beste tijd om te stekken is tussen december en februari, want dat is de beste periode om ze te snoeien. Gebruik voor de stekken het eenjarig snoeihout. Knip deze tot stukken van gemiddeld twintig centimeter. Aan het bovenste deel van de stek moeten drie knoppen zitten. Snij de rest van de knoppen glad langs het hout af. Bind nu de stekken in bosjes bijelkaar en steek ze voor tweederde in de grond op een beschut en schaduwrijk plekje in de tuin. Kijk wel uit dat u de stekken niet op hun kop in de grond steekt. In het voorjaar plant u de stekken dan opnieuw uit en steek ze daarbij weer voor de helft tot tweederde in de grond op een onderling afstand van veertig centimeter. En let op, van de zomer heeft u heel wat plantjes en met de jaren wordt de bessenoogst steeds volumineuzer.

Stekken verpotten, een hoop plezier

Rozen

Rozen zijn zeker al 5000 jaar in cultuur. Mogelijk is de teelt in de buurt van de Indus-vallei of in China het eerst ontstaan. Via de Grieken kwam de Perzische rozenteelt bij de Romeinen terecht, die verzot op rozen raakten en er driftig mee kweekten. De oudste gekweekte Europese rozen stammen uit die Romeinse cultuur, maar later kreeg de teelt opnieuw een stimulans toen de Europese ridders tijdens de kruistochten naar Palestina daar de (andere) rozen daar ontdekten en mee naar huis namen. Een gevolg was dat al in de 13e eeuw in de buurt van Parijs rozenolie werd geproduceerd.Zo’n 150 jaar geleden waren er nog geen gele, oranje of koperkleurige rozen. Wie toen aan rozen dacht, dacht in wit, roze en rood of heel aparte combinaties daarvan.

Er waren diverse bloemvormen, van platte rozetten tot dichtgevulde bollen. Heel bijzonder waren de ‘gekwartierde’ bloemen, waarbij de bloemblaadjes in vier parten lijken te zijn ingedeeld. Een goed voorbeeld is de roos ‘Mme Hardy’. Maar er zijn ook kleine pomponnen, echte grote komvormen en wat de kleur betreft veel rassen die tijdens het uitbloeien van kleur veranderden. Er ontstaat nu weer grote belangstelling voor gestreepte of gevlamde bloemen. ‘Versicolor’, ook wel ‘Rosa Mundi’ genoemd, is een duidelijk voorbeeld. Een ding hebben al die ooit populaire historische rozen gemeen: een verrukkelijke geur, zoet of kruidig.

Het was de Engelsman David Austin die er in de vorige eeuw in slaagde veel eigenschappen van de ‘oude’ rassen bij ‘nieuwe’ rozen in te kruisen. Resultaat: een schitterende serie heel verschillende rozen met veel van de ‘oude’ kenmerken, maar zo gezond als de nieuwe rassen. Inmiddels zijn er enkele tientallen, zoals de abrikooskleurige 'Abraham Darby', de roze ‘Constance Spry’, de  'Héritage' (zachtroze) en de warmroze ‘The Wife of Bath’. Allemaal met een heerlijke geur.

Europa is een heel belangrijk rozengebied met bijna vijftig soorten wilde rozen. Maar ook in Noord-Afrika, Noord-Amerika (niet zuidelijker dan Mexico), het Nabije - en Midden-Oosten, Rusland, China en Japan komen rozen in het wild voor.

Bron: www.tuinadvies.be

 

 

 

 

meer

 

 

 

21
May
Alles is weer fris en groen
21
May
Blij van vrolijke akeleien